او رفت
اما نه با تمییز دادن احادیث جعلی و اصلی نه با نظرش در مورد علم امام نه با.....
او رفت
اما برای ما یادگاری های ارزشمند به جای گذاشت: عقلگرایی فقه و کلام
او رفت
اما نه با شهید جاویدش نه با قضاوت زن در فقه اسلامی نه با عصای موسی یش نه با...
او رفت
اما نوشته های جسارت امیز او و دگر اندیشی او از دین را برای ما به ارث گذاشت
در حالی که او شدیدا از سوی تمام محافل خبری مورد بی مهری قرار گرفت اما چه سود که اورفت در حالیکه این مملکت اسمش اسلامی است اما کوچکترین اهمیتی نسبت به یک نویسنده دینی یک فقیه یک دگر اندیش و به قول عماد الدین باقی روشنفکر دینی نشان نمی دهند. گناه این بی مهری ها خودش بود چون او پوپک گلدره نبود او یک ارتیست سینما و تلویزیون نبود او یک ورزشکار یا هنرمند نبود او سیاسی نبود و مهمتر از همه او یک عراقی نبود که در جریان یک بمب گذاری در شهر فلوجه مصدوم شود و تلویزیون صد بار خودش را خفه کند او یک فلسطینی نبود که در جریان سنگ انداختن به تانک اسرائیلی ها پایش سر بخوره و خراش بردارد و همه بفهمند و... او یک مداح اهل بیت نبود که اگر هم فوت کند برایش در زیر نویس تلویزیون اعلام تاسف کنند او از نظر صداو سیما مهم نبود او یک نویسنده ناشناخته در ... نبود که روزنامه... برایش مطلب بنویسداز نظر مطبوعات هم مهم نبود که یک گزارش کوتاه، یک مصاحبه در بستر مرگ،ان موقع که در بیمارستان بقیه الله بود تهیه کنند اما در این همنوایی بی وفایی شاگردان او هم عقب نماندند مهدوی کنی ، هاشمی رفسنجانی، موسوی یزدی، محمدی گیلانی، حسن صانعی، رضا استادی،هادی باریک بین،سید محمود دعایی، طباطبایی، لاهوتی اشکوری، عباس محفوظی، ربانی املشی از شاگردانی بودند که بر سر درس استاد حاضر می شدند ولی در این تنهایی انها چه کردند ؟ به غیر از هاشمی رفسنجانی که یک دفعه زحمت به خود راه داد تا به دیدار استاد در بیمارستان برود دیگران ....
نامداران فقط توانستند در تشییع جنازه ان بزرگوار شرکت کنند
گناه او این بود که خود را از اول انقلاب که همه می خواستند مسوولیتی را برای خود تور کنند دچار سیاسی بازی نکرد او وارد سیاست نشد چون استادش (ایت الله بروجردی) هم وارد این وادی نشد
شاید اگر مثل دیگران در جریان انتخابات ها از یک نفر حمایت می کرد و همه اسم او را می دیدند ان وقت ان مرد و هزاران مرد دیگر برای تیتر روزنامه شرق اظهار تعجب نمی کردند که این دیگه کیه؟ فقیه دگر اندیش؟ صالحی نجف ابادی؟ این کی بوده؟
کتاب معروف شهید جاوید سرو صدای زیادی را در زمان خودش براه انداخت این کتاب نگرشی نو به قیام امام حسین در کربلا بود این سووال مهم که ایا امام حسین برای شهادت حرکت کرد یا برای ایجاد یک حکومت؟ سوال مهمی بود که در ذهن این اندیشمند شکل گرفت او گفت اگر حسین(ع) برای شهادت حرکت کرد یعنی از قبل می دانسته ان وقت اگر از قبل می دانسته که شهید می شود خوب چرا حرکت را اغاز کرد؟
یعنی دانستن اینکه می داند در این سفر به شهادت می رسد و شروع حرکت به ...
همواره این سوال مهم علم امام در اذهان فقیهان و مجتهدان و روشنفکران دینی در حال حرکت بوده است
صالحی نجف ابادی با کتاب شهید جاوید که انتقادات فراوانی از شریعتی و مطهری گرفته تا ایت الله ها همگی متفکران دینی را به چالش کشید و همه را در بحث انداخت
اما فقط شهید جاویدش نبود او حدیث های خیالی را مورد تمسخر قرار داد و چندین حدیث پیرامون عاشورا را جعلی اعلام کرد و با دلیل و منطق ان احادیث را مجعول دانست اما زیبا ترین مطلب در رد یک حدیث بر می گردد به رد حدیث کسا که به شیوه ای جذاب این حدیث را جعلی دانست
کتاب قضاوت زن در فقه اسلامی و عصای موسی وحدیث های خیالی در مجمع البیان و...
از کتاب هایی است که خواندنش برای هر کسی دارای جاذبه است و به سادگی مطلب را می رساند
سعی خواهم کرد گزیده ای از مطالب کتاب هایش را در اینجا باز گویم
او رفت اما با کتاب هایش همیشه زنده خواهد ماند
