هنگامی که ژولیت بینوش به ایران و خاصه به تهران امده بود وقتی رانندگی در شهر بزرگ تهران را مشاهده کرد بسیار وحشت زده گفت شما ها خیلی خطرناک رانندگی می کنید. علاوه بر این بازیگر مشهور دیگرانی که تحت توریست یا مشاغل به ایران امده اند از رانندگی ما تهرانی ها و دیگر شهرهای ایرانی ابتدا متعجب می شوند و سپس در وحشت غوطه می خورند.
Civil driving یا همان فرهنگ رانندگی در کشور ایران چه در شهر ها و چه در جاده ها پایین است امار و ارقام سال 84 در مورد تصادفات نشان می دهد که از سه مولفه انسان ماشین جاده انسان با 70 درصد در صدر قرار دارد و 70 درصد تخلفات و تصادفات توسط راننده انجام می شود
با سه راننده که در کنارشان نشسته بودم و به جایی می رفتیم در عرض یک ماه سه تصادف انجام دادیم که مقصر هم نبودیم اما برایم جالب بود که چقدر تصادف در این شهر می تواند رخ دهد انهم در شهری که ترافیک امانش نمی دهد.
چندی بود که تصمیم گرفته بودم گواهینامه بگیرم اما شاید این تصادفات برایم تردیدی را در دلم باقی گذاشت اما بعد در نیت خود مصمم شدم و رفتم اموزش رانندگی.
سرکلاس تئوری نشستیم که یک سرهنگ راهنمایی رانندگی درس می داد ابتدای سخنش چنین بود
شما که می خواهید در این مملکت ( نسل قدیم که دلخوری از کشورش داشته باشد اصولا از این واژه استفاده می کند تا حالا اینجوری دیدید؟) رانندگی کنید بدانید که می خواهید در یک جنگ شرکت کنید فکر نکنید که رانندگی تفریح است و تفنن نه اینجا تهران است و شما با ماشین خود در یک جنگ شرکت می کنید می توانم برای شما مثال بیاورم که در سال 84 از مجموع 6 میلیون ماشینی که در این کشور حضور دارند 600000 تصادف رخ داد که 300000 نفر نقص عضو یا معلول جسمانی داشت و متاسفانه 280000 کشته شدند .
این امار برای یکسال رانندگی در این مملکت است اما در 30 روز جنگ بین اسرائیل و لبنان کمتر از 4000 نفر کشته شدند که این امار می تواند موید این مطلب باشد که رانندگی در ایران چیزی شبیه جنگ است که هرساله بر اثر بی احتیاطی جان ها می گیرد.
