4 الی 5 سال پیش بود که استعداد یابی قد بلند های نوجوان های کشور شروع شد یک حرکت سراسری در تمامی دبیرستان ها که اقدام به کشف قد بلند های علاقمند به ورزش بسکتبال شد.
حاصل ان برنامه ریزی و مدیریت خوب اقای مشحون شد، قهرمانی همان جوان ها در رده امید در اسیا و امروز راه پیدا کردن همان تیم جوان و پویا در فینال برابر لبنان، برای کسب سهمیه اسیایی المپیک پکن.
یک برنامه ریزی و یک لیگ خوب به همراه مدیریت خوب می تواند نسل طلایی را در هر عرصه ای رقم بزند همانند این کار فدراسیون بسکتبال را فدراسیون والیبال و هندبال انجام داد در والیبال هم یکماه پیش بود که تیم جوانان ایران توانست در جمع 4 تیم برتر دنیا بایستد و سوم جهان شود در هندبال هم که بازی های خوبشان را در قطر بیاد دارید.
دوومیدانی و دوچرخه سواری با حرفه ای ترشدن لیگ و کشتی با نظمی که علیرضا حیدری به تیمش داده دارند خود را به مکان های بهتری می رساند .
می شود در یک کلمه گفت که تمامی ورزش های کشور بدون حاشیه و بدون سرمایه گذاری های کلان به پیش می روند ولی این فوتبال...
این فوتبال با این همه تزریق پول بهش هیچ وقت نتوانست عیار خودش را در میادین جهانی نشان دهد. در فوتبال هیچ وقت مربی ایرانی ای نتوانست خود را نشان دهد که گاهی پروین در عرصه ملی در اسیا و گاهی هم حجازی و فیروز کریمی در عرصه باشگاهی در اسیا. در نقطه مقابل مرد شماره اول والیبال ایران مصطفی کارخانه است و در بسکتبال مهران شاهین طبع اینها درست که افزایش سن داشته اند ولی همواره با دانش روز دنیا توانسته اند پیشتاز باشند.
شاید مشکل فوتبال ما پول نباشد شاید حاشیه ( وجود تعداد زیاد روزنامه های ورزشی) شاید هم عدم برنامه ریزی و مدیریت البته فکر می کنم چون فوتبال همیشه همسایه دیوار به دیوار سیاست بوده از این جهت همواره ضرباتی را متحمل شده اما چه باک که فوتبال کیسه بوکسی بوده بین جناح های چپ و راست ایران.
برای پیروزی تیم بکستبال ایران در فینال برابر لبنان اروزی موفقیت و دعا کنیم.
