شاید اتفاق میمون و مبارکی باشد.
میوه ممنوعه، این که به جامعه فهماند این میوه ممنوعه است نه گامی برای تحکیم خانواده
بهر حال روند خوبی است و کسی نمی تواند منکر ان باشد یکی می گفت وقتی کسی یا کسانی مشهور، با یک حرفی عاقلانه مخالفت می کنند باید دید چرا ان حرف عاقلانه باعث رنج انان شده است؟
تا الان یکی از شاگردان ایت الله مصباح یزدی و ایت الله مهدوی کنی به شدت با سریال های ماه رمضان مخالفت خود را اعلام کردند و گفته اند که امیدواریم مردم این سریال ها را نگاه نکنند. البته امیدوارانه بخوایم نگاه کنیم اینه که ایشان با اغماء که مروج خرافات است مخالف باشند و نه میوه ممنوعه که گاز زدنش عقوبت بدی داره
ظاهرا تمام خانواده های ایرانی هستی و حاج یونس فتوحی را ادم بد می بینند و از انجا که زن یا دختر در روایات از حیله های شیطان نام برده می شود عوام جامعه، هستی را بیشتر مقصر می دانند تا حاج یونس. بهر حال همین که از اقدام حاج یونش خوششان نمی اید می تواند در جامعه زنان ایرانی امیدوار کننده باشد
ایا علا رغم اینکه دولت طرح تحکیم خانواده( ازدواج با یک زن دیگر برای مردانی که زن دارند بدون اجازه زن اول) را به مجلس ارائه داده مردم یا بهتره بگم اون نیمچه اقازاده ها و خود حاجی بازاری ها میوه را ممنوع می دانند یا خیر؟
در این باب یک مسئله دیگر هم وجود دارد ان هم این است که قران کریم که اجازه 4 زن برای مردان را داده است ایا ایه ای تاریخی و موقعیتی و غیر ثابت است یا ثابت و غیر قابل تغییر؟ مشخص است که نگاه این سریال از مسئله دوم نشات می گیرد و هوشمندانه این تلقین را به جامعه تزریق می کند.
هرچند که سریال های امسال ماه رمضون نا امید کننده بود اما میوه ممنوعه حرفهایی زیاد برای گفتن داشت هرچند که ایراداتی( انجا که جلال فتوحی از کشتن پدر هستی گریه می کند در حالیکه یک اقازاده یا جوجه کله گنده، هیچ وقت گریه نمی کند ان هم بابت یک قتل پیشامدی ) هم داشت.
