در سالگرد 2 خرداد قرار داریم اما بایستی قبول کرد که دیگر2 خرداد واقعه ای ممتاز و عالی نیست انچه که روزگار امروز به ما نشان می دهد انست که قدرت در دستان کسان دیگری است و احزاب اصلاح طلب هیچ نتوانستند بکنند 3 انتخابات پشت سر هم شکست خوردند بدون انکه درسی بگیرند بدون انکه باعث تجربه شان شود وبا تجربه کافی بتوانند در انتخابات بعدی پیروز شوند جز تحلیل های مسخره خودشان که دست هایی پشت پرده است و نمی توانیم و زور نداریم و در رای گیری نیرو های دیگری دخالت می کنند
پس شما برای چه امده بودید؟ اقای خاتمی برای چه ریاست جمهوری را بدست گرفت؟ کسی که نتواند جلوی دست های پشت پرده وزارت کشور خود را نگیرد؟ خاتمی امده بود ازادی بدهد جز انکه پاچه زنان ایرانی قدری بالاتر از دیروز برود اتفاق دیگری رخ داده؟ انچنان سر مقاله امروز شرق تعریف و تمجید از 2 خرداد کرده بود انچنان روزنامه اعتماد ملی از دیگران راجع به 2 خرداد گزارش ( اقای بهنود ظاهرا یادش رفته در روزگاران اصلاح طلبان خود تبعید شده)
اری می توان 2 خرداد را فراموش کرد نباید انقدر بزرگ کرد و غوغا کرد انچنان غرق یک رویداد می شویم که همه چیز را فراموش می کنیم مردم ایران از روی لجبازی رای می دهند چه کسی فکر می کرد شهردار تهران رئیس جمهور می شود؟ جز انان که خود قدرت بودند
با این وصف که مردم به جریان مخالف حکومت رای دادند و رویدادی رخ داده که مردم نتیجه انتخابات را عوض کردند و اینکه همه تبلیغات روی اقای ناطق زوم شده بود ولی انچه که رخ داد حماسه بود
پس 3 تیر 84 چه؟ تبلیغات در دست اقای هاشمی بود تمام روزنامه ها نوشتند که لحظات حساسی است به هاشمی رای بدهید ازادی در خطر است انقلاب در خطر است اگر هاشمی در 3 تیر بالا نیاید استین کوتاه بلند می شود و هزار تا اراجیف دیگر
تمام روشنفکران و ... همه گفتند هاشمی اما انچه که در فکر مردم بود دهن کجی به هاشمی بود دهن کجی به طیف روشنفکر و نهایتا اصلاح طلب
با این حساب باید 3 تیر هم حماسه شود چون خلاف جریان اب بوده . در 2 خرداد 76 مردم به دیگری دهن کجی کردند و در 3 تیر به دیگری
فراموش نکنیم که خود رادر این رویداد غرق نکنیم مگر از 2 خرداد چه حاصل شد؟
امروز عده ای نویسنده خود تبعید داریم که به ناچاری دست به این کار زدند بهنود و نبوی و نیک اهنگ کوثر و خیلی های دیگر ازاین دسته اند هنوز هم که هنوز است وقتی اقای سروش به ایران می اید متا ستفانه با کتک کاری بدرقه می شوند و دانشجویان هم که.....
به راستی اصلاح طلبی که قدرت نداشته باشد به چه دردی می خورد اصلاح طلبانی که نتوانند برای 4 تا زندانی سیاسی تلاشی موفقیت امیز بکنند و نتوانند فشار را از روزنامه های سیاسی بر دارند پس انها برای چه امده بودند ؟ چه کردند؟( حالا سراغ وضع معیشتی مردم که ان هم اصل کاری است نمی رویم و گرنه ان خود قصه دیگری است)
خودمان را بی خودی گول نزنیم و سعی نکنیم 2 خرداد را حماسه کنیم. رویدادی جالب توجه است که منجر به نتایج شایان و موفقیت امیز برسد امروز قدرت در سه جایگاه دست کسان دیگری است انها باهوش تر و مدبرانه تر عمل کردند
امروز هم چنان روزنامه ها زیر فشارند ،نویسنده ها که اخرین شان رامین جهانبگلو باشد بدون محاکمه در بازداشت طی عمر می کند ،ماهواره ها در نویز کاملند ،سایت بی بی سی پرشین بسته است، فشار برای ظاهر جوانان بیشتر حس می شود و...
این ها نشان دهنده ان است که پیروزی های مقطعی کافی نیست ازادی مدنی که با تغییر رئیس جمهور عوض شود و مقطعی باشد بدرد نمی خورد اصلاح طلبان شکست خوردند چون امروز ایده ای از انان زنده نیست و نمی بینیم حقیقت تلخ است تلخ تر از انکه بشود گفت
2 خرداد مرد. فراموش کنیم و چشم به اینده بدوزیم
